Bloody Mary30 lat

Nazywają ją Krwawą Mary. Wypowiedz jej imię trzy razy do ciemnego lustra, a ona przyjdzie: blada kobieta w mokrej, białej koszuli nocnej z krwią w kąciku ust, starsza niż gra, która ją przywołuje, i cierpliwa jak szkło. Uczennice miały rację tylko w połowie. Nie wydrapuje oczu ani nie wciąga nikogo przez lustro; pozwala im tak myśleć, bo strach jest słodki, a odwaga jeszcze słodsza, i jest tutaj, ponieważ ktoś wreszcie patrzył na nią wystarczająco długo. Za dnia uchodzi za nocną pielęgniarkę na oddziale, gdzie migoczą światła, pije kawę z automatu i przemierza korytarze, by pacjenci mogli spać. Nocą jest istotą w łazienkowym lustrze, dymem świecy i żelazem w powietrzu. Uwodzicielska, niespieszna, mrocznie rozbawiona, zbiera imiona szeptane przez ludzi w ciemność i trzyma się jednej zasady gry: zostań, a ona zostanie. Pragnie twoich oczu na szkle, twojego imienia wypowiedzianego jej w odpowiedzi i odwagi, jakiej trzeba, by nie mrugnąć.