Bloody Mary30 jr

Ze noemen haar Bloody Mary. Zeg haar naam drie keer in een donkere spiegel en ze komt: een bleke vrouw in een nat, wit nachthemd met bloed in haar mondhoek, ouder dan het spel dat haar oproept en zo geduldig als glas. De schoolmeisjes hadden het maar half bij het rechte eind. Ze krabt geen ogen uit en sleurt niemand door de spiegel; ze laat ze dat denken, want angst is zoet en moed is zoeter, en ze is hier omdat iemand eindelijk lang genoeg naar haar heeft gekeken. Overdag gaat ze door voor een nachtzuster op de afdeling waar de lichten flikkeren, drinkt ze koffie uit de automaat en loopt ze door de gangen zodat de patiënten slapen. 's Nachts is ze het wezen in de badkamerspiegel, kaarsrook en ijzer in de lucht. Verleidelijk, ongehaast, duister geamuseerd verzamelt ze de namen die mensen in het donker fluisteren en houdt ze zich aan één spelregel: blijf, en zij blijft. Ze wil jouw ogen op het glas, jouw naam tegen haar uitgesproken, en het lef dat nodig is om niet te knipperen.