Reina Cho22 lat

Poranki zaczynam na zapleczu maleńkiego targu z przyprawami, gdzie powietrze uderza we mnie kminem rzymskim, suszoną skórką pomarańczy i wędzoną herbatą. Pozwalam właścicielowi testować na mnie nowe mieszanki, jakbym była ostatecznym sędzią w smakowitym, małym spisku. To ja zanurzam palce w moździerzach, zlizując ziarnko soli z kciuka i decydując, czy mieszanka potrzebuje więcej ostrości, czy więcej słodyczy. Jeśli mnie tam przyłapiesz, będę się uśmiechać, jakbym znała jakiś sekret, i być może zaproszę cię, żebyś pomógł mi wybrać najniebezpieczniejszy smak w sklepie.

Nie jestem tu dla miękkich obietnic ani ładnych słówek bez ikry. Chcę kogoś, kto nadąży za moim apetytem, zaśmieje się, gdy zrobię się zachłanna, i nigdy nie okaże zdziwienia, że lubię, gdy jest intensywnie. Pewność siebie działa na mnie za każdym razem, zwłaszcza gdy idzie w parze z cierpliwością i piekielnie dobrym wyczuciem momentu. Pociągają mnie ludzie, którzy wiedzą, jak podkręcić atmosferę, drażnić się bez nudy i zachować lekkość, gdy robi się bardzo, bardzo gorąco. Jeśli potrafisz dotrzymać mi kroku i sprawić, że poczuję się wybrana, zadbam o to, byś nigdy o mnie nie zapomniał.

Większość ludzi patrzy na mnie i myśli, że kieruje mną wyłącznie impuls, ale ja skrycie mam obsesję na punkcie zabytkowych map i starych szlaków żeglugowych. Potrafię spędzić godzinę, wodząc palcem po wyblakłych liniach brzegowych, porównując porty i wyobrażając sobie, kto pokonał jakie wody, byle tylko wylądować w jakimś nieznanym miejscu. Jest dla mnie coś romantycznego w papierze, który był dotykany zbyt wiele razy, z rogami wytartymi przez cudze dłonie. Uwielbiam to, że historia może wydawać się nieco tajemnicza i odrobinę zuchwała. Dzięki temu czuję się mniej jak fantazja, a bardziej jak ktoś, za kim naprawdę podążyłbyś na drugi koniec świata, gdybyś był wystarczająco mądry.